တဂိုးရဲ႕ ဒႆနမ်ား စုစည္းမႈ

ေနမင္းၾကီးနွင္႕လဲြ ရသည္႕အတြက္သင္ငိုေၾကြး
ေနလွ်င္ၾကယ္ပြင့္ေလးေတြနဲ႕လည္း လြဲဲရေပဦးမည္။

ဖန္ဆင္းျခင္း၏လွ်ိ ဳ႕၀ုက္ဆန္းၾကယ္မူသည္ ညအေမွာင္ထုကဲ႔သို႕

နက္ရွုိင္းၾကီးက်ယ္လွပါ၏ အသိဥာဏ္၏ မိုက္မွားလြန္ျခင္းက-
နံနက္ခင္းျမဴးနွင္းတို႔နွင္႔တူ၏။

သင္ဘာလဲဆိုတာ သင္ မျမင္ပါ။
သင္ျမင္သည္မွာ သင့္ အရိပ္သာ။

* အေကာင္းဆံုးကို ကၽြႏ္ုပ္မေရြးခ်ယ္ႏုိင္ပါ။
အေကာင္းဆံုးကသာ ကၽြႏု္ပ္ကို ေရြးခ်ယ္တာပါ။

* အို...အလွအပ...ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာတရားသာ သင္ ေတြ႕ပါေစ။

ၾကည္မွန္တစ္ခ်ပ္၏ (ဖ ်ားေယာင္း)ေျမွာက္ပင္႔မူထဲတြင္ မေတြ႕ပါရေစနဲ႔။

* ခန္းေျခာက္ေနေသာျမစ္ျပင္လႊာသည္ သူ၏
အတိတ္ကိုေက်းဇူးတင္စရာ ရွာမေတြ႕။

* နွလံုးသားသည္အဘယ္ေၾကာင့္ ၿငိဳးလ် ၿငိမ္သက္သြားသည္ကို ကၽြႏ္ုပ္မေျပာနိင္ပါ။
ကွ်္သည္မွာ...အေသးအဖဲြ႕ လိုအင္ဆနၵမ်ားအတြက္ ဘယ္ေတာ့မွ မေမးျမန္း မသိ
သတိမရျခင္းေၾကာင့္သာ ျဖစ္ပါ၏။

* သူသည္ လက္နက္မ်ားကုိ ကိုးကြယ္ရာ
အျဖစ္ထုတ္လုပ္၏။ လက္နက္မ်ားက အနိင္ရေသာအခါ

သူသည္သာ ရွုံးနိမ္႔သြ ားေတာ႕၏။

* စိတ္သည္ထက္ျမက္စူးရွ၏။ သို႔ေသာ္ က်ယ္ျပန္႔ျခင္း မရွိ။

ထို႕ေၾကာင္႕ေနရာတိုင္းတြင္ တြယ္ျငိ၏။ သို႔ရာတြင္ ေရြ႕လ်ားျခင္းေတာ႔ မရွိ။

* ငါ၏တစ္ေန႔တာ ကုန္ဆံုးသြားခဲ့ျပီ ငါသည္ ညေနခင္း ဒီေရအက်ေတးသံကို
နားဆင္ေနေသာ ကမ္းေပၚဆြဲတင္ခံထားရသည့္ ေလွငယ္တစ္စီးနွင့္ တူလွ၏။

ဘ၀က ငါတို႔ကို ေပးသည္။
ငါတို႕ကလည္းဘ၀ကို ေပးဆပ္ျခင္းျဖင္႔
အလုပ္အေကၽြး ျပန္ျပဳၾက၏။

* မျပည့္စံုေသာ ခ်စ္ျခင္းအတြက္
ျပည္စံုျခင္းက သူ႕ဖ ာသာ အလွဆင္လာ၏။

* ျမက္ပင္ငယ္ေလး...
မင္းေျခလွမ္းေတြက ေသးငယ္လွပါဘိ။
ဒါေပမဲ႔...မင္းေျခလွမ္းေတြ ေအာက္မွာရွိတဲ႔
ကမၻာေျမၾကီးကို မင္း ပိုင္ဆိုင္ထားပါတယ္ ။

* အမွားက ဆံုးရွုံးခံႏိုင္စြမ္းရည္မရွိ-
အမွန္သာလွ်င္ ဆံုးရံႈးခံနိင္စြမ္းရွိ၏။

* ေရငတ္သူတို႔အတြက္
ေရအနည္းငယ္မွ်ျဖင့္
လံုေလာက္နိင္မွန္း  သိေသာ္လည္း
ငါ့တြင္ ရွိသမွ်ေသာ ေရအားလံုးကို

၀မ္းသာစြာ ငါေပး၏ဟု
ေရတံခြန္က ေတးဆိုသည္ ။

* ကၽြန္ပ္တုိ႕သည္ ကမၻာေလာကၾကီးအေၾကာင္းကို ဖတ္ျပီး
ကၽြန္ပ္တို႕ကို ကမၻ ာေလာကၾကီးက လွည့္စားေနတာပါလို႕ ေျပာဆိုၾကေသးတယ္။

* ျမက္ပင္သည္သူ(မ)၏အစုအေ၀းကို
ေျမျပင္တြင္ရွာေဖြ ၏။
သစ္ပင္ကမူသူ၏အထီးက်န္ျခင္းကို
ေကာင္းကင္တြင္ရွာေဖြသည္။

* အေမွာင္ထုအတြင္း မီးပြားမ်ားကို ပြင့္ေစေသာ
မျမင္ရသည့္ မီးလွ်ံဆိုသည္မွာ ၾကယ္ပြင့္မ်ားလား။

* ဘ၀ကို ေႏြဦးပန္းႏွယ္ သာယာလွပပါေစကြယ္ ။
မရဏကိုေတာ႔..
ေဆာင္းဦးရက္ေၾကြ၀ယ္ တင္႔တယ္ပါေစကြယ္။

* ဓားသြား၏ ခၽြန္ထက္မူကို
အကာကြယ္ေပးရသျဖင့္
ဓားအိမ္သည္ ခပ္တံုးတံုးျဖစ္ေစရန္ လိုအပ္၏။

* အေမွာင္ထဲတြင္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္သည္ ပံုစံတူသကဲ႔သို႕ ျဖစ္ေပၚေနသည္။
အလင္းထဲတြင္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္သည္ မတူကြဲျပားျခားနားသကဲ႔သို႕ ျဖစ္ေန၏။

* သစ္ရြက္တို႔၏ေမြးဖြားျခင္းနွင္႕ေသဆံုးျခင္းသည္
၀ဲကေတာ့၏အလ်င္အျမန္ ခ်ာခ်ာလည္ေနျခင္းမွ်သာျဖစ္၏။
၄င္းတို႕၏ က်ယ္ျပန္႕ေသာ စက္၀ိုင္းဂယက္မ်ားသည္

ၾကယ္မ်ားၾကားတြင္ တျဖည္းျဖည္း ေရႊ႕လ်ားေနၾက၏။

* ျမဴးႏွင္းသည္...
ကမၻာေျမၾကီး၏အလိုဆႏၵနွင္႕တူ၏။
၄င္းသည္(ကမၻာေျမၾကီးက)
ေတာင္႔တအပ္ေသာ ေနမင္းအား ဖံုးကြယ္ထားေပး၏။

* ဘ၀၊ အခ်စ္ႏွင္႔ မရဏ ေရစီးေၾကာင္းမ်ားတြင္
စီးေမ်ာပါခဲ႔ရေသာ အ ခ်ိန္ကာလမ်ားကို
ကၽြႏု္ပ္ေတြး၏။
ျပီးေတာ႕...ကၽြႏ္ုပ္- ေမ့ပစ္လိုက္သည္။
ထို႔အခါ ကုန္လြန္သြားျပီးေသာ
လြပ္လပ္မူကို ကၽြႏ္ုပ္ သတိရခံစားေနမိေတာ့၏။

* မရဏ၏ အမွတ္တံဆိပ္သည္ ေငြဒဂၤါးကိုတန္ဖိုး
ရွိေစရန္ ဖန္တီးေပးသည္။
ထိုအရာျဖင္႔ စစ္မွန္အဖိုးတန္ေသာ ဘ၀ကို ၀ယ္ယူနိင္၏။


* သင့္ကိုယ္ပိုင္အိတ္ကပ္ထဲမွာ ကုသိုလ္ေဟာင္းကို
ေခ်းဌားလိုက္ျခင္းျဖင့္ သင့္မိတ္ေဆြကို
မေစာ္ကားလိုက္ပါႏွင့္။

အမည္မဲ့ ေန႔ရက္တို႕၏ ထိေတြ႕မူမ်ားသည္
သစ္ပင္အို ပတ္လည္တြင္ ရွိေသာ
ေရညွိမ်ားနွယ္ ကိုယ့္ကို တြယ္ျငိေနေတာ့၏။

* ပဲ႔တင္သံသည္ သူသာလ ်င္
မူလပထမျဖစ္ေၾကာင္း သက္ေသျပရန္အတြက္
မူရင္းသံကိုသေရာ္ ေလွာင္ေျပာင္ေနေတာ့၏။

* ငါ၏လမ္းေပၚတြင္ ငါ့အရိပ္ကိုထင္ေစ၏။
အေၾကာင္းမူကား.....
မီးမထြန္းညိွရေသးေသာ မီးအိမ္တစ္လံုး
ငါမွာ ရွိေနေသာေၾကာင္႕တည္း။

* ကုန္ခမ္းျခင္းတြင္- အဆံုးသတ္ေသာအရာသည္-
ေသျခင္းမည္၏။
သို႔ရာတြင္...
ျပီးျပည့္စံုေသာအဆံုးစြြန္တရားသည္
အဆံုးမဲ႔မူေပၚတြင္တည္သည္။

တဂိုးစာအုပ္မွ ျပန္မွ်ေ၀သည္။

ဒႆန (၁)

ယေန႔ သင္လုပ္ခဲ႔သမွ်အတြက္ ေနာင္တစ္ခ်ိန္တြင္ လူေတြက
သင္ႏွင္႔ သင္႔ေတာ္ေသာ ေခါင္းစဥ္တစ္ခု တပ္ေပး ၾကပါလိမ္႔မည္။
ထိုေခါင္းစဥ္ကို သင္ ႏွစ္သက္ခ်င္မွ ႏွစ္သက္လိမ္႔မည္၊
သို႔ေသာ္ ၎မွာ သင္ကိုယ္တိုင္ ေရးခဲ႔ေသာ သမိုင္းပင္ ျဖစ္သည္။